Ψυχανάλυση

Από τη δεκαετία του 1890 ως τον θάνατό του το 1939, ο Αυστριακός γιατρός Σίγκμουντ Φρόιντ (Sigmund Freud) ανέπτυξε την «ψυχανάλυση», που συνδύαζε τη μέθοδο της διερεύνησης του μυαλού και την ερμηνεία της εμπειρίας.

Hall, Freud and Jung  | Κέντρο ΠΝΟΗ, Ψυχανάλυση-Ψυχοθεραπεία στη Γλυφάδα-Βούλα
Hall, Freud and Jung

Συστηματοποίησε ένα σύνολο θεωριών για την ανθρώπινη συμπεριφορά και σχημάτισε μια μορφή ψυχοθεραπείας για τη θεραπεία της ψυχολογικής ή συναισθηματικής δυστυχίας, ιδιαίτερα της κρίσης του ασυνειδήτου. Η ψυχαναλυτική θεωρία του Φρόιντ βασίστηκε στις ερμηνευτικές μεθόδους, στην ενδοσκόπηση και σε κλινικές παρατηρήσεις. Έγινε ευρύτερα γνωστός επειδή μίλησε ανοιχτά για «γαργαλιστικά» θέματα, όπως η σεξουαλικότητα, η καταστολή και το ασυνείδητο μυαλό ως γενικές πτυχές της ψυχολογικής εξέλιξης. Αυτά τα θέματα αποτελούσαν ταμπού, στην εποχή του τουλάχιστον. Ο Φρόιντ αποτέλεσε τον καταλύτη για ανοικτή συζήτησή τους στην «ευγενή» κοινωνία. Κλινικά, ο Φρόιντ καινοτόμησε με τη μέθοδο του ελεύθερου συνειρμού και έδειξε ένα θεραπευτικό ενδιαφέρον για την ερμηνεία των ονείρων.

Ο Φρόιντ άσκησε σημαντική επιρροή στον Ελβετό ψυχαναλυτή Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ (Carl Jung), του οποίου η Αναλυτική Ψυχολογία αποτέλεσε την εναλλακτική από τη βαθιά ψυχολογία. Στους πολύ γνωστούς ψυχαναλυτικούς μελετητές των μέσων του 20ού αιώνα περιλαμβάνονταν ψυχαναλυτές, ψυχολόγοι, ψυχίατροι και φιλόσοφοι. Ανάμεσά τους ο Έρικ Έρικσον (Erik Erikson), η Μελανί Κλέιν (Melanie Klein), ο Ντόναλντ Γουίνικοτ (Donald Winnicott), ο Κάρεν Χόρνεϋ (Karen Horney), ο Έριχ Φρομ (Erich Fromm), ο Τζον Μπόουλμπυ (John Bowlby) και η Άννα Φρόιντ (Anna Freud), η κόρη του Σίγκμουντ Φρόιντ. Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, η ψυχανάλυση εξελίχθηκε σε διαφορετικές σχολές σκέψης, οι περισσότερες από τις οποίες μπορούν να θεωρηθούν ως νεοφροϊδικές.